Verdwaasd staart Sylvia voor zich uit. Niet alleen haar relatie is verbroken, ook haar financiële toekomst ziet ze somber in. 'Ik heb geen eigen geld, geen inkomen en geen woning. Had dit met een samenlevingscontract voorkomen kunnen worden?'

door Rob Timmers, notaris te Lisse

Twaalf jaar geleden leerden Ron en Sylvia elkaar kennen. Het was liefde op het eerste gezicht en al snel trok zij bij hem in. Hun eerste kind was op komst in dezelfde periode als hun voorgenomen huwelijk. Daarom werd de echtverbinding uitgesteld. Twee jaar later werd ook het tweede kind geboren. Sylvia stopte met werken om fulltime voor de kinderen te zorgen, terwijl Ron het brood op de plank verdiende. Door het drukke huishouden van het jonge stel raakten de trouwplannen in vergetelheid. Terloopse opmerkingen van vrienden om een samenlevingscontract af te sluiten, werden afgedaan met de dooddoener 'Dat gaan we binnenkort echt regelen…'

Verbroken
Na de zoveelste woordenwisseling komen Ron en Sylvia tot de conclusie dat ze elkaar niets meer te bieden hebben. Ze besluiten een punt achter de relatie te zetten. Ze spreken af dat Ron zijn kinderen in het weekend ziet en Sylvia doordeweeks voor haar kroost zorgt. Hij stelt een bedrag aan alimentatie voor, gebaseerd op zijn onderhoudsplicht voor beide kinderen. Sylvia schrikt van de uitkomst. 'Van een dergelijk bedrag kan ik toch niet rondkomen? De kinderen kan ik hiervan net verzorgen maar de huur van een appartementje is niet te betalen!'

Alimentatie
Sylvia besluit advies in te winnen bij een notaris. Deze bevestigt haar bange vermoedens. Aangezien zij niet getrouwd zijn en zelfs geen samenlevingscontract hebben afgesloten, is Ron haar slechts kinderalimentatie verschuldigd. En ondanks dat Sylvia de opvoeding van de kinderen voor haar rekening neemt, hoeft hij geen partneralimentatie te betalen. Zij maakt zelfs, mocht Ron overlijden, geen aanspraak op het partnerpensioen.

Onafhankelijk
De notaris doet Ron inzien dat de situatie van Sylvia en de kinderen financiële problemen gaat opleveren en adviseert een regeling te treffen. Een goede relatie met zijn kinderen is Ron wel wat waard. De notaris legt hem uit dat de alimentatie voor Sylvia fiscaal aftrekbaar is. Op vrijwillige basis stelt hij voor dat Sylvia en de kinderen, zolang zij nog naar school gaan, in de woning blijven wonen. Ook zal hij maandelijks een bedrag overmaken. Voorwaarde is wel dat Sylvia voor de uren dat de kinderen op school zitten een baan zoekt en probeert om opnieuw financiële onafhankelijkheid op te bouwen. En samen nemen zij zich voor dat, als zij ooit een andere partner tegen het lijf lopen, zij de zaken beter zullen regelen.